Kiedy przeprowadza się podniesienie dna zatoki szczękowej?

Trudne warunki do wprowadzania implantów występują najczęściej w tylnych odcinkach kości szczęk. Ma to szczególnie miejsce w przypadku bezzębia, ponieważ po usunięciu zębów bocznych dochodzi do szczególnie szybkiego zaniku kości, na który nakłada się stopniowe powiększanie (pneumatyzacja) zatoki szczękowej.

Mała ilość kości w odcinku bocznym szczęki była powodem poszukiwań technik operacyjnych, które umożliwiłyby stosowanie implantów w tych właśnie okolicach. Jedną z takich metod, najczęściej stosowaną, jest podnoszenie dna zatoki szczękowej i wprowadzanie kości własnej lub biomateriałów w przestrzeń powstałą między dnem zatoki szczękowej, a uniesioną błoną śluzową wyścielającą tą okolicę.

Pierwszą operację na podniesienie dna zatoki szczękowej z dojścia bocznego (tzw. lateral window sinus lift) wykonał w 1975 r. Tatum, a w 1994 r. Summers po raz pierwszy podniósł dno zatoki szczękowej metodą zamkniętą (tzw. techniką osteotomową).

Zachęcające wyniki, stosunkowo mała inwazyjność tego typu zabiegów oraz możliwość równoczesnego wprowadzenia implantów spowodowały, że zabiegi podnoszenia zatoki stosuje się rutynowo w leczeniu implantologicznym. Gojenie implantów, wprowadzonych z zastosowaniem podniesienia dna zatoki szczękowej, przebiega zwykle bez powikłań , choć ich czas gojenia wydłuża się do 9 miesięcy.

  1. W metodzie z dostępu okna bocznego jesteśmy w stanie uzyskać ok 10 mm miejsca na wszczepienie implantu. Zabieg polega na wytworzeniu okna dostępu do błony śluzowej zatoki po czym delikatne jej podniesienie i uzyskanie wolnej przestrzeni. W powstałe miejsce wsypujemy biomateriał ew. własną kość pacjenta. Okno dostępu zamykamy resorbowalną błoną, która stanowi zabezpieczenie przed przypadkowym wysypaniem się biomateriału. Tak przygotowane miejsce pod przyszłą implantację goi się 6-9 miesięcy. Dopiero po tym czasie możemy wprowadzić implant. Jednak bardzo często zdarza się, że podczas sinusliftu istnieją sprzyjające warunki do równoczesnej implantacji. Ale i w tym przypadku proces osteointegracji wszczepów wydłuża się do ok. 9 miesięcy.
  2. W metodzie osteotomowej możemy uzyskać ok. 3 mm miejsca pod planowany wszczep, dlatego zalecana jest ona przy stosunkowo dobrych warunkach kostnych. Zabieg polega na przygotowaniu łoża pod wszczep i podniesienie błony śluzowej poprzez nawiercone łoże za pomocą specjalnych narzędzi – osteotomów. Zamknięty sinuslift (bo tak się również ta metoda nazywa) niesie za sobą większe ryzyko przerwania błony śluzowej zatoki, albowiem wykonuje się ją bez kontroli wzroku. Zamknięty sinuslift ma sporo zalet, w porównaniu do metody zamkniętej (z dostępu okna bocznego) – jest mniej inwazyjny, niesie ze sobą potencjalnie mniejsze ryzyko powikłań oraz zawsze mamy możliwość wprowadzenia implantu, bez odroczenia do 6-9 m-cy.Podniesienie dna zatoki szczękowej wykonywane jest w naszej klinice rutynowo, ale coraz częściej odstępujemy od niego na rzecz wprowadzania krótkich implantów BICON. Oszczędzamy w ten sposób niejednokrotnie Państwu skomplikowanych procedur, konieczności przychodzenia na wizyty kontrolne oraz radykalnie skracamy czas leczenia. Nie bez znaczenia jest także aspekt finansowy – leczenie implantami Bicon, bez podniesienia dna zatoki szczękowej jest tańsze o 5 tysięcy złotych (cennik).